Henryk Tritt
|
 |
telefon komórkowy: 501 371 018
|
 |
htritt[at]vocalart.pl |
 | Współpraca z podmiotami |
|
|
 | Informacje |
| Urodzony w 1951 roku w Poznaniu, studia muzyczne ukończył z wyróżnieniem w klasie skrzypiec doc. Igora Chaczabaniana w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu w 1975 r. W latach 1977-84 pracował jako koncertmistrz i solista Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia i Telewizji w Poznaniu, następnie na stanowiskach koncertmistrzów Orkiestry Teatru Wielkiego w Poznaniu, Orkiestry Kameralnej "Camerata Nova" w Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie, Orkiestry Symfonicznej w Bienne i Międzynarodowej Orkiestry Kameralnej "Tempo Giusto" w Bern w Szwajcarii.
Był członkiem krajowych i międzynarodowych triów fortepianowych oraz założycielem zespołu instrumentalnego "Pro Arte Nowum". Występował i nagrywał z wybitnymi polskimi kameralistami: Barbarą Halską, Alicją Faryniarz, Andrzejem Guzem, Marią Szwajger-Kułakowską, Magdaleną Rezler, Leszkiem Kędrackim, Andrzejem Tatarskim, Tadeuszem Chmielewskim, Mirosławem Makowskim, Andrzejem Guzem. Dokonał szeregu nagrań archiwalnych zwłaszcza muzyki polskiej dla Polskiego Radia w Warszawie, radiofonii polskich i europejskich. Występował jako solista z recitalami oraz z orkiestrami w Niemczech, Czechach, republikach byłej ZSRR, Wielkiej Brytanii, Francji, Grecji, Jugosławii, na Węgrzech i Słowacji.
Jest konsultantem Ministra Kultury oraz Ministra Edukacji Narodowej ds. szkolnictwa artystycznego. Był związany z Akademiami Muzycznymi we Wrocławiu i Łodzi, prowadząc klasę skrzypiec. Od 1998 roku jest profesorem Akademii Muzycznej w Poznaniu. Jest czynnym organizatorem kameralnych festiwali krajowych. W latach 1998-2000 był prezesem Towarzystwa im. Feliksa Nowowiejskiego w Poznaniu.
Jako profesor – skrzypek – stosuje własną metodę pracy aparatu gry. Zwraca uwagę szczególnie na wydobycie dźwięku i energetykę prowadzenia smyczka. Jego metoda pracy pozwala na wielowarstwowe i dogłębne poznania aparatu gry, zrozumienie jego zachowań podczas ćwiczenia i występów (błędów i prawidłowości), jak również dostosowanie do indywidualnych predyspozycji fizycznych skrzypka. Efektywność powyższej metody utrwala pełne zaangażowanie świadomości i wyobraźni w proces kształcenia, które są nieodzownym elementem doskonalącym technikę gry na skrzypcach. Praca nad aparatem i jego korekta są żmudnym procesem, który prawidłowo i wnikliwie przeprowadzony, pozwala przez cały okres pracy zawodowej pozostawać skrzypkowi w pełnej sprawności technicznej.
Od 2008 jest profesorem zwyczajnym i kierownikiem Zakładu Instrumentów Smyczkowych Filii w Szczecinie. |
 | skrzypek, |
dodał: redakcja | dodano: 2010-05-31 13:17:08 | źródło: www.amuz.edu.pl
|
